Klanten van Dressuurstal Schellekens doen hier hun verhaal over de ervaring met Miranka.
Yvette van Geenen
In augustus 2010 ben ik bij Miranka op stal gekomen. Ik had altijd al vol bewondering gekeken naar de manier waarop Miranka de paarden van Gert Bolmer los reed en daarnaast was Miranka een ontzettende spontane vrouw. Wat ik moest gaan proberen was de afstand tussen Brabant en de Achterhoek. Nou is die afstand zeker te overbruggen maar mijn gezondheid laat het meestal niet toe dat ik alleen op pad ga. Dus ik ben altijd afhankelijk van iemand die mee moet. Mijn schoonzus is altijd de pineut en doet dat met liefde. Maar ik ben vol enthousiasme aan het avontuur begonnen. Ik had al gauw in de gaten dat het bij Miranka en Victor een gezellige boel was en dat er serieus getraind wordt. Met mij is het niet altijd makkelijk een schema te maken, omdat mijn gezondheid nogal eens roet in het eten gooit. Dus zo goed als mogelijk hebben we toch geprobeerd om met regelmaat te trainen. Daarnaast kon ik met een gerust hart de paarden door Miranka laten trainen als ik er niet was. Miranka zorgde dat ze fit bleven en vooral beter en beter worden. Ik stap op en het voelt altijd weer goed. Er kwam al gauw een reservepaard bij die Miranka inmiddels had gevonden en ondanks dat ik het paard amper gereden had namen we hem met het volste vertrouwen mee naar de eerste internationale wedstrijd. Inmiddels zit ik met BMC Toermalijn in het A kader en we gaan samen voor een hopelijk fijn seizoen. Dit heb ik toch echt aan Miranka te danken. Helaas heb ik begin januari 2012 moeten afhaken met de paarden bij Miranka te laten staan. In december heeft mijn gezondheid een dusdanige tik gehad dat het op geen enkele wijze mogelijk is om nog meer dan 2x per week naar Miranka te rijden. Het reizen kost zoveel energie dat dat weer ten koste gaat van het rijden! En ik ben nu eenmaal iemand die zelf met de paarden wil bezig zijn en geen genoegen neemt met maar 2x per week kunnen trainen. Maar deze beslissing heeft me enorm veel verdriet gekost. Gelukkig zal Miranka op de wedstrijden mijn trainster blijven, zal me blijven trainen en helpen. Ik zal zo gauw het allemaal weer kan wekelijks afreizen naar Best om in ieder geval te trainen en voor de rest zijn mijn doelen enigszins bijgesteld. Keer op keer met je neus op de feiten drukken en je kop in het zand steken wordt niemand beter van. Mijn doel voor 2012 is om er weer bij te zijn, om op de been te blijven en te genieten. En het enige wat ik dan hoop is dat we eindelijk weer eens lekker kunnen meedraaien. Pas dan ben ik een gelukkig mens! Want doelen die niet haalbaar zijn heb ik weggestreept. Ik vind dat iedere ruiter moet kijken naar wat mogelijk voor hem of haarzelf is. Dat gaan Miranka en ik aankomend seizoen doen!
Rianne Kerkhofs
Mijn naam is Rianne Kerkhofs, ben 18 jaar oud en ik woon in Eindhoven. Ik heb een 4 jarig dressuurpaard van Dayano x Midt-West Ibi-Light. Op dit moment rijden we op L niveau wedstrijden. Wij waren op zoek naar een stal waar men gespecialiseerd was in dressuur, en mij meer kon opleiden als dressuurruiter. Via een kennis zijn wij terecht gekomen bij Miranka. Ik les ook bij Miranka. Zij leid mij en mijn jonge paard op, om samen een goede combinatie te worden. Hierbij word vooral op de ontspanning van zowel mijn paard als van mij gelet. Ik wil Miranka bedanken voor de leuk en leerzame tijden die we al gehad hebben en ik hoop dat we nog veel meer zullen leren.
Marloes Kremers
Hallo, ik ben Marloes Kremers. In 1987 ben ik geboren in Tilburg. Op tienjarige leeftijd startte ik met paardrijden, iets dat ik al heel lang graag wilde. In dat jaar, 1997, ging het op de manege echter gruwelijk mis. Een jong, onervaren paard sloeg met zijn achterbeen vol in mijn gezicht. Een kritieke situatie, met veel lichamelijk letsel. Een verbrijzeld aangezicht, een beschadigde nek en een hersenkneuzing. Na diverse operaties bleek mijn gezicht goed te reconstrueren, maar was er veel blijvende schade. Hersenletsel zorgt ervoor dat ik slecht kan plannen en organiseren, dat ik niet tegen veel prikkels kan en dat ik het al heel snel druk vind. Mijn visus is beperkt, met een zicht van 30% en daarbij dubbelbeelden. Door de beschadiging in de nek heb ik zenuwpijn, een verminderde coördinatie en krachtverlies in beide benen en heb ik moeite mezelf in evenwicht te houden. Door de verschillende breuken is er blijvende aangezichtspijn. Nu ben ik gelukkig niet iemand die snel opgeeft, en zeker met paardrijden wilde ik niet stoppen. Van mijn ouders kreeg ik Raffinette, een paard waar ik blindelings op vertrouwde. We hadden veel plezier samen, maar zeker de wedstrijden kostten me veel te veel energie. Ik liep tegen mijn beperkingen aan en werd na een keuring geclassificeerd voor grade IV. Raffinette stierf in 2011, maar in Contessa (ster prok van Ruben Royal) heb ik een waardige opvolger gevonden. Ondanks haar jonge leeftijd is ze ongelooflijk braaf en werkt ze altijd fijn mee. Met haar ben ik gaan trainen bij Miranka, om specialistische hulp te krijgen bij het rijden met mijn beperkingen. Het rijden is leuker geworden nu mijn paard vooruit gaat zonder dat mijn eigen klachten toenemen. We hopen dat ook Equantico, een zoon van Raffinette, een fijn betrouwbaar sportpaard zal worden. Hij wordt dit jaar zadelmak gemaakt. Met beide paarden wil ik uitkomen in de aangepaste sport en hoop ik de paarden op te kunnen leiden naar het hoge niveau. In 2008 slaagde ik voor de opleiding ‘paardenverzorgster/groom’ en in 2009 haalde ik mijn ORUN diploma fase II. Dit jaar ga ik beginnen met de opleiding ‘gedragstherapie voor paard en ruiter’ zodat ik van mijn hobby mijn beroep kan maken.
Riny en Annette van den Oord
Door haar positieve benadering zijn we steeds fanatieker geworden over de dressuursport en hebben zelf
s al enkele wedstrijden gereden. Wij trainen onze paarden zo goed mogelijk om ze klaar te maken voor het jachtseizoen en Riny rijdt ook SGW, dressuurtraining hoort hier ook bij.
Jachten en samengestelde wedstrijden zijn vaak zware belastingen voor de paarden en daarom is het erg belangrijk dat we de paarden op een goede manier rijden en voorbereiden voor deze inspanningen.
Zo hebben we er zelf meer plezier in en kunnen we ook beter genieten van de jachten.